Wat als het gewoon kan?

door | sep 2, 2021 | Hooggevoelig | 0 Reacties

Afgelopen week was er bij mij in de stad kermis. En ik geloof dat er in iedere woonplaats wel een kermis was. Eenmaal toen ik terug was van de vakantie zag ik de kermis al staan vanaf mijn balkon en ik zat echt te dubben of ik wel of niet naar de kermis zal gaan. Dit omdat ik meestal volledig overprikkeld terugkwam na een rondje kermis.

De prikkels

Ik zat er over te twijfelen of ik wel of niet naar de kermis zal gaan vanwege de prikkels. Paar jaar geleden was voor het laatst dat ik naar de kermis toe was gegaan en dat ging niet helemaal goed. Ik was totaal overprikkeld, kon alleen maar huilen en wist niet waar ik het zoeken moest. Inmiddels zijn we een hoop jaren verder heb ik geleerd om mij af te sluiten als hoogsensitief persoon en dacht ik waarom niet? Laat ik mij lijden door mijn gevoelens wat die hebben gebracht de vorige keer? Terwijl ik geen idee heb, of dit weer zal zijn? Of ga ik de stap zetten en kijken hoe het nu gaat.

Yes, I did it!

Ik ben afgelopen weekend naar de kermis gegaan. Ik heb de oefeningen gedaan voordat ik ging en het ging echt onwijs goed! Ik had geen last van overprikkeldheid. Tuurlijk ik was wat moeier toen ik terugkwam, maar dat was niet te vergelijken met een paar jaar geleden. Ik vond het gewoon ook oprecht leuk om naar de kermis toe te gaan, en kwam daarom ook met een voldaan gevoel thuis!

Ik hoor dat ook vaak van tieners, dat als een situatie zich aandient dat ze zich laten lijden door wat de vorige keer mis is gegaan. Ze zijn zo bang dat het in de volgende activiteit die ze ondernemen hetzelfde is als de vorige keer, waardoor de angst ook daadwerkelijk realistisch wordt. En juist bij voorbaat al niet gaan voordat ze daadwerkelijk de nieuwe situatie ondervonden hebben. Wanneer ik in gesprek ga met de tieners gaan we de situatie opnieuw van alle kanten bekijken. En vaak komt de tiener tot conclusie dat de angst niet gegrond is en dat ze gewoon naar dat feestje kunnen gaan, of zaterdag middag naar de stad kunnen gaan om te shoppen. Want de afgelopen sessies hebben ze geleerd om af te sluiten van alle prikkels, en wat te kunnen doen als ze wel overprikkeld dreigen te raken. Wanneer ze weer bij mij op de sessie komen, zijn ze mega enthousiast want je raad het al…. Het is heel anders gelopen, dan ze hadden gedacht en ze wisten niet waarom ze zich zo druk overmaakte. Ze hebben genoten net zoals alle andere tieners.

Wat als het gewoon kan?

Wat als het kan? Wat als het kan dat je wel naar dat feestje toegaat zonder dat je uitgeput raakt en totaal overprikkeld, dat je ook kan genieten? Of dat je als ouder eindelijk ziet dat je dochter weer geniet van het leven en de tienertijd? Dat ze activiteiten onderneemt zonder zichzelf te verliezen in de prikkels, ze komt moe en voldaan thuis maar zonder dat ze overladen wordt door emoties maar juist uitgebreid en enthousiast het kan vertellen en met een goed gevoel terugkijkt naar de situatie?

Wat als… het allemaal mogelijk is?

Herkennen jullie dat een situatie heel anders loopt dan je vooraf dacht? Of herkennen jullie dat bij je eigen tiener?

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *