Vol goede moed ging ik naar de middelbare school. Ik had er zin in, een nieuw avontuur! Tijdens mijn brugklasjaar merkte ik alleen steeds meer dat ik moe thuiskwam na een schooldag. Ik vroeg mij ook af of mijn klasgenoten ook zo moe waren na een schooldag? Ik voelde me anders. Alleen ik wist niet precies hoe dan?

Ik merkte dat ik geen energie meer had om mijn huiswerk te maken of ’s avonds naar de hockeyclub te gaan. Ook merkte ik dingen als dat nadat mijn klasgenoot mij als uitlaatklep had gebruikt om haar ruzie met haar vriendje te bespreken, ik ook chagrijnig werd zonder enig idee waarom. Want ik stond vanmorgen gewoon vrolijk op en ik had zelf geen ruzie gehad met mijn vriendje zover ik wist?!

Na de zoveelste dag moe en chagrijnig van school komen, was de emmer voor mijn gevoel vol. Ik besprak de gevoelens van vermoeidheid en chagrijnigheid met mijn moeder en twee weken later ging ik naar een therapeut.

Helaas kreeg ik daar nog niet het antwoord wat ik nodig had op de vragen. Ik kreeg van mijn therapeut de diagnose: een lichte vorm van autisme. Ik voelde me al anders maar nu voelde ik me nóg meer anders dan mijn vriendinnen! Ik had echt het gevoel dat ik met een bord op mijn hoofd liep waarop stond ‘Ik heb autisme’.

mijn verhaal

Hooggevoeligheid als tiener

Voor mij klopte het niet dus ik ging me verder verdiepen. Die zomer ging ik naar Kos op vakantie in Griekeland. Ik had voor mijn verjaardag op 7 juni 😉 het boek van Annemarie Postma Helende kracht van acceptatie gekregen en ik besloot dit boek te mee te nemen op vakantie. Na een verfrissende duik in de zee begon ik dit boek te lezen waarna puzzelstukjes op hun plaats begonnen te vallen. Zij beschreef precies hoe ik dacht! Dat was voor mij de aanleiding om verder naar hulp te gaan zoeken. Ik ben bij verschillende therapeuten in gesprek geweest en ging méér boeken lezen, waarna ik ontdekte dat ik helemaal geen autisme heb maar dat ik gewoon hooggevoelig ben! Er ging een wereld voor me open! Ik leerde hoe ik energie over kon houden na een schooldag, hoe ik me niet kan laten beïnvloeden als mijn klasgenoot weer chagrijnig was om haar vriendje en nog veel meer!

Ik was 16 toen ik ontdekte dat ik hooggevoelig ben.

Ik weet hoe het is om als tiener met hooggevoeligheid rond te lopen en hoe het is als je je niet begrepen voelt. Daarom heb ik besloten dat ik tieners wil helpen met hun hooggevoeligheid om te gaan zodat ze niet hetzelfde ervaren als ik heb ervaren. Want het is zo enorm fijn wanneer je gewoon met anderen mee kunt doen met alles zonder dat het al je energie kost of je je een buitenbeentje voelt!

Dit is typisch Veerle

Z
Ik volg blindelings mijn intuïtie, zo heb ik de juiste therapeut gevonden die mij vertelde dat ik HSP ben, ofwel hooggevoelig.
Z
Ik geniet ervan als hooggevoelig persoon om in het middelpunt te staan, maar de volgende dag vind ik het ook heerlijk tot 10 uur in mijn bed te liggen en de hele dag alleen een boek te lezen. Mijn lievelingsboek is: Mijn beeld van jou van Susan van Eyck
Z

Ik hou van humor dus dat neem ik ook mee in mijn sessies. Een uur lang serieus gepraat hoor je waarschijnlijk al de hele dag op school 😉

Z
Mijn hooggevoeligheid is een eigenschap waar ik niet mee zonder zou willen leven!

Visie

Mijn visie op hooggevoeligheid is dat het de verjaardagslingers zijn in je leven, zodra je weet hoe je ze moet ophangen.

Zodra je weet hoe jij met je hooggevoeligheid om kunt gaan en jij je eigen grenzen leert kennen en aangeven, is het één groot feest! Dat is bij mij in ieder geval wel.

Als je me zou kennen, dan zou je weten dat…

Z

Ik extreem lui ben met het schoonmaken van mijn appartement. Daarom heb ik een schoonmaakster 1x per week. Vaak blijft de afwas tot ver na het avondeten op het aanrecht staan. Om vervolgens mezelf toch maar een schop onder de kont te geven, zodat ik met een schoon aanrecht naar bed kan gaan. 

Z

In september 2020 ben ik veganistisch geworden. Ik was bij een van mijn beste vriendinnen en we hadden gezellig gekookt. En gingen nu voor een film. Maar mijn vriendin had gehoord dat de documentaire What the Health een aanrader was om te kijken, dus werd het een documentaire. Tijdens deze documentaire hoorde je mij alleen maar roepen; dit is echt bizar, dit kan niet…Wanneer je kippen en koeien naar de fabriek zag gaan. Dat was de dag dat ik spontaan veganistisch werd. Eerst voor een week en sindsdien wil ik niet meer anders.

Z

Wanneer ik waar dan ook ‘CHOCOLA’ zie, ga ik regelrecht op mijn doel af! Ik leef voor chocola. Want eerlijk? Iedere vrouw wordt toch gelukkig van chocola?! Maar om te voorkomen dat ik 3 kilo per week aankom, heb ik met mijzelf afgesproken dat ik op vrijdag of zaterdag een chocolade taartje mag hebben! En niet zomaar een, nèè van mijn favoriete lunchstore: Sencha Alkmaar. Zij hebben alle soorten taart. Maar ondanks dat blijf ik bij mijn enige echte vegan chocolade twix taartje. En op een enkele dag wijk ik af van mijn patroon en neem ik naast een vegan twix taartje een (vegan) cinnamon roll. 

Z

Ik duik sinds 2019 geregeld op zondag, en nee dan bedoel ik niet in m’n bed of in de badkuip maar echt buiten met zo’n pak, zo’n fles op m’n rug en van die flippers aan.

Z

Ik hou onwijs veel van reizen en dat het liefste alleen, en dan ook liefste buiten Europa, dit omdat ik het gevoel hebt dat Europa allemaal dezelfde stranden heeft. Mijn favoriete vakantieland heb ik nog niet gevonden. Ik hou van de combinatie natuur, stad en als kers op de taart of in dit geval in de zon eindigen op een hemels wit zandstrand.

Z

Ik laad op met een kop thee in mijn handen, wanneer ik op een terras in de zon zit om vervolgens simpelweg alleen maar mensen te kijken. Ik vind het superboeiend om hun gedragingen te zien. Zo zie je de ene heel snel lopen en de ander weer heel traag. Ik vraag me altijd af wat hun bestemmingen zijn, juist wanneer ik ze zie hollen.

Z

Ik naast mijn hooggevoeligheid ook nog een zesde zintuig heb wat ervoor zorgt dat het altijd druk om mij heen is. Ik zie altijd overleden mensen, waar ik ook ben. Ik voel me daardoor nooit alleen. En vaak heeft dat wel ’s avonds een gezellige sfeer. Soms praat ik ook tegen hen, wat voor andere kan lijken alsof ik een gezellig praatje maak tegen de lucht. Het klinkt eng, en geloof me dat was het in het begin ook. Maar omdat ik ze bleef zien, heb ik geaccepteerd dat het een gave is en bij mij hoort. Waardoor het voor mij nu als de normaalste zaak van de wereld voelt.

Wist je dat..

Ik ben gecertificeerd HSP begeleider,
ik volg de opleiding toegepaste psychologie met jeugd en ontwikkeling,
ik ben aangesloten bij CAT collectief en
ik ben verpleegkundige

Contact

Hoe wil je dat ik contact opneem?